Για να μην κλαίει ο Κουτσονικολής

Έναν τον έχουμε, δώρο τού κάναμε.

Τρίζει η καρέκλα του, πάντως. Γιατί από πέρυσι τους κρατάμε ζωντανούς.

Λες και αγαπάμε τον Σαββίδη.

Πάλι εμείς τους δώσαμε το φιλί της ζωής.

• ← Μονεμβασιώτη, γερά, πάρ’ τους τα λεφτά!
• Σήμερα βρήκες, ρε Ορτέγκα; →